)
ရခိုင္ျပည္သို႕
အလည္တေခါက္ အပိုင္း(၁)
စစခ်င္း
ေဆာက္နန္႕ထြင္း.....ဆိုေရပိုင္ ဗီဇာစလို႕ေလွ်ာက္ေတေလာက္ကပင္ ျပႆနာတထြီးနန္႕။
ထိုင္းသံရံုး websit မာ ဗီဇာေလွ်ာက္ခ ေဒၚလာ(၃၀) ဆိုဘနာ ရြီးထားေရ။
ယင္းသူရို႕ရြီးထားေရအတိုင္း ဗီဇာေလွ်ာက္လႊာ၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္၊ ပစပို႕၊
ပစပို႕ဓါတ္ပံု(၂)ပံုနန္႕ ေနာ္ေ၀းခရိုနာ(၂၀၀)၊ ဗီဇာနန္႕
ပစပို႕ကိုအကၽြန္႕ပါးသို႕ျပန္ပို႕ဖို႕ စာအိတ္အပိုတအိပ္ထည့္ဘနာ (၂)ပါတ္ေလာက္
ႀကိဳဘနာစာတိုက္က ပို႕လိုက္ေတ။ ေလယာဥ္က ဇြန္လ(၂၉)ရက္နိန္႕ နိန္႕ခင္း
တနာရီမာကြင္းခ်ိန္း။ (၂၈)ရက္နိန္႕ထိ ဗီဇာနန္႕ ပစပို႕ကို ထိုင္းသံရံုးက ျပန္မပို႕။
အကၽြန္ ဖုန္းဆက္ခါမ ဗီဇာေၾကး ေနာ္ေ၀ခရိုနာ (၂၅၀) မျပည့္လို႕ မပီးလတ္။ ဟိုႏွစ္တိက
ထိုင္းကိုလာဖို႕လူမဟိလို႕ ဗီဇာခ(၂၀၀) ထည့္ပီးလိုက္စြာကိုေတာင္ တျပားေလ့မယူဘဲ
စာတိုက္ကျပန္ထည့္ပီးလိုက္ေတ။ ကိုယ့္အမွားလား သူရို႕အမွားလားေတာ့ မသိယာ။
ယင္းပိုင္နန္႕
ေအာ္စလိုမာဟိေရ ညမေခ်တင္တင္ထက္ကို အသဲအသန္ဖုန္းဆက္ဘနာ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပေရ။
သူ႕မာေလ့ အေခ်တဖက္နန္႕ မအား။ ယေကေလ့ မအားေရၾကားထဲက ေဖ့သွ်ာ ခရိုနာ(၅၀)ကို
သံရံုးမာလားဘနာ ထုတ္ပီးေရ။ သူကေလ့ စာတိုက္မာ အလုပ္လုပ္နီေရဆိုခါ
အယင္ဆံုးေရာက္ႏိုင္ဖို႕နည္းနန္႕ အကၽြန္႕ပါးကိုပို႕ပီးလိုက္ေတ။
ေလယာဥ္ကြင္းခ်ိန္းအခ်ိန္အမီ စာတိုက္က မမတေယာက္လာပို႕လားေရ။ ေဒပိုင္ကူညီပီးလို႕
ေက်းဇူးကဘာေလာက္တင္ေရ တင္တင္ထက္..............
ေလယာဥ္ကမိုးထဖက္(၆)ခ်က္တီး
Bergen airport
က စထြက္ဖို႕ဆိုခါ မိုးလင္းအာရံု(၃)ခ်က္တီးေလာက္ကပင္ထရေရ။ ယင္းေလာက္စေစာႀကီး
ၿမိဳ႕ထဲကို တခုလိုင္းကားေလ့မဟိ။ တကၠစီကို ဖုန္းဆက္ေခၚဘနာ ၿမိဳ႕ထဲကိုလား၊
ၿမိဳ႕ထဲကမတဆင့္ လီယဥ္ပ်ံကြင္းကို Bus ကားနန္႕လား။
ေလယာဥ္က
မိုးထ(၆)ခ်က္တီးမာ ေနာ္ေ၀က နယ္သာလန္၊ အမ္မစတာဒန္ကြင္းကို စထြက္ေတ။ နယ္သာလန္မာ
တနားေခ်တံ့ဘနာ့ ျပင္သစ္၊ ပဲရစ္ေလဆိပ္ကို ဆက္ပ်ံေရ။ ပဲရစ္မာ တနားေခ် တံ့ဘနာ
ဘန္ေကာက္ကို ဆက္ပ်ံေရ။ ဘန္ေကာက္၊ သု၀ဏဘူမိကြင္းကို ေနာက္နိန္႕ မိုးထဖက္ (၆)
ခ်က္တီးေလာက္မာ ေရာက္လားေရ။ လီယာဥ္ကြင္းမာ အိမ္သွ်င္မနန္႕
သူ႕အေဖာ္တေယာက္လာေစာင့္နီေရ။ ေလယာဥ္ကြင္းကတဆင့္ တည္းနီက်ေဟာ္တည္ ကိုလားကတ္ေတ။
ေဟာ္တည္မာ စားေသာက္ၿပီးစြာနန္႕ ေဟာ္တည္ႀဟိကလမ္းကိုထြက္ဘနာ သရီဖနပ္တရံ၀ယ္လိုက္ေတ။
ဘုတ္ဖနပ္တိ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတိ အပူဒါဏ္ကို မခံႏိုင္ယာ။
လူက ဘန္ေကာက္မာ၊ စိတ္က
ရခိုင္ျပည္ကိုေရာက္ပစ္ခ်င္မခ်ိယာ။ အယင္ေရာက္ခ်င္ေဇာနန္႕ အသိတေယာက္ကို
ဘန္ေကာက္ဗမာသံရံုးမာ ဗီဇာေခ်ယက္ေခ်ရႏိုင္ဖို႕လား စံုစမ္းခိုင္းလိုက္ေတ။
သေတာင္းစားတိပီးလုိက္ေတအေျဖက " ႏိုး " လတ္။ ယင္းေကာင္တိ ႏိုးလို႕
ေျပာလိုက္ေကေလ့ အကၽြန္ကစထြက္လာေရ ေလာက္ကပင္ ရခိုင္ျပည္ကို တတည့္မရေက ေဘးသတ္၊
ေစာင္းဂန္း၊ ဖလျဖတ္ ရေရနည္းနန္႕ က်ခ်င္ပိုင္က်လီ ၀င္လီဖို႕ယာဆိုစြာကို
ဆံုးျဖတ္ၿပီးသားလာစြာ။ ယင္းေလာက္စြာမာ မယားက ဘန္ေကာက္မာ ႏွစ္ရက္၊ သံုးရက္
နားဖို႕သိမ့္လတ္။ အကၽြန္က ျဖစ္ႏိုင္ေက တစိေလ့ မတံ့ဘဲ ရခိုင္ျပည္ကို လားပစ္ခ်င္ယာ။
အကၽြန္႕စိတ္က ဘန္ေကာက္မာ နီဖို႕အတူတူ အနည္းဆံုး မဲေဆာက္မာဟိနီေရ ရဲေဖာ္တိနန္႕ရာ
စားအတူ၊ ေသာက္အတူ အခ်ိန္တိကို ျဖဳန္းပစ္ခ်င္ေရ။ ယင္းပိုင္နန္႕ ဘန္ေကာက္မာ
တညဥ့္အိပ္ဘနာ ေနာက္နိန္႕ညဥ့္ ဘန္ေကာက္က မဲေဆာက္ကို လိုင္းကားနန္႕ထြက္ပါလတ္ေတ။
ေနာက္နိန္႕မိုးလင္းအာရံုမာ
မဲေဆာက္ကို ေရာက္ပါလတ္ေတ။ မဲေဆာက္မာ ႀဟိဆက္ဖို႕ခရီးစိုင္အတြက္
လူႀကီးတိနန္႕တိုင္ပင္ကတ္ေတ။ ျပည္ထဲမာ ရန္ကုန္-စစ္ေတြကို လီယိုင္နန္႕မလားရဘဲ
ကားနန္႕ရာလားရဖို႕ေက အခ်ိန္ (၄-၅)ရက္ လမ္းမာ ပုပ္လားဖို႕။
လီယိုင္လက္မွတ္တခုေခ်ေလာက္ရႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားကတ္ေတ။ ေနာက္ဆံုး ဒုဥကၠဌ
ခိုင္စိုးႏိုင္ေအာင္ အကူအညီနန္႕ အျပင္းျပင္း ရန္ကုန္-စစ္ေတြ ေလယာဥ္လက္မွတ္ရေရ။
ျပည္ထဲက ၀ိုင္း၀န္းကူညီပီးကတ္ေတ လူႀကီးတိကိုေလ့ ကေကာင္းေက်းဇူးတင္ပါေရ။ ေဒနီရာမာ
နာေမနန္႕တကြ ေဖာ္ျပပီးခ်င္ေကေလ့ မေဖာ္ျပလိုက္စြာကို နားလည္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ဖို႕ထင္ပါေရ။
ရခိုင္ျပည္သို႕
အလည္တေခါက္ အပိုင္း(၂)
အိမ္ျပန္ခ်င္ေဇာနန္႕ မိုးထအိပ္ရာကထေရေလာက္ကပင္ လာေခၚဖို႕ကားဆရာကို
ထိုင္ေစာင့္နီစြာ မိုးထ(၁၀)ခ်က္တီးေလာက္မ ကားဆရာကမန္းကတန္းေရာက္ခ်လာေရ။
ကားဆရာေရာက္ေတဆိုစြာနန္႕ အထုပ္အပိုးတိကို ကားထက္တင္ေက ျမ၀တီကို စထြက္ကတ္ေတ။
ကားဆရာက ျမ၀တီ-မဲေဆာက္တံတားထက္က ကားကိုေမာင္း၀င္လားၿပီးေက အကၽြန္ရို႕က
ေလာင္းနန္႕ျမ၀တီဖက္ကမ္းကို ကူးကတ္ေတ။ ျမ၀တီဂိတ္ေပါက္မာ ကားဆရာလာေစာင့္နီၿပီးေက
စားဖို႕ေသာက္ဖို႕ ျမ၀တီက ရခိုင္စားေသာက္ဆိုင္တဆိုင္ကိုလားကတ္ေတ။ ယင္းဆိုင္မာ
မိုးထစာ စားေသာက္ၿပီးစြာနန္႕ ကားကိုဆီျဖည့္ေရ။ လူဆီတိ ရိကၡာျဖည့္ကတ္ေတ။
ယင္းအခ်ိန္ေလာက္ကပင္ လမ္းမာတလမ္းလံုး သျခင္းတိကိုဇကုန္ဖြင့္ဘနာ
ေသာင္းက်န္းပါလတ္ကတ္စြာ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ထဲက ထမင္းဆိုင္တဆိုင္မာ တံ့ဘနာ
ညစာစားကတ္ေတ။ ရန္ကုန္ကို ညဥ့္ခါဖက္သား ေရာက္ေတ။ သံလ်င္က ကားဆရာအိမ္မာ
တညဥ့္အိပ္ကတ္ေတ။ မိုးလင္းခါမ တည္းဖို႕၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္လုပ္ပီးဖို႕အိမ္ကို
လိုက္ပို႕ပီးေရ။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကိုေစာင့္ယင္းနန္႕ သကၤန္းကၽြန္းက
အိမ္သွ်င္မအမ်ိဳးတိအိမ္မာ (၂)ရက္ေလာက္ေစာင့္လိုက္ရေရ။
ေနာက္တရက္နိန္႕ အခင္ႀကီး
သိန္းေက်ာ္က ေလယာဥ္လက္မွတ္အဆင္ေျပယာ။ အဲယားမႏၱေလးေကာင္တာမာ ကလိေမေခ်နာေမကို မီးဘနာ
လားယူလိုက္ပါဆိုဘနာ ဖုန္းဆက္လာေရ။ သကၤန္းကၽြန္းအိမ္ကကားနန္႕
ေလယာဥ္ကြင္းထိလိုက္ပို႕ေရ။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ယူရဖို႕နီရာေရာက္လားခစြာနန္႕ အကၽြန္က
ဖားျပဳတ္ေကၿမိဳ႕တက္လာစြာပိုင္ ေၾကာင္တိေၾကာင္ေတာင္ ျဖစ္နီေရ။ ယူနီေဖာင္းတိကေလ့
အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေဘးနားပတ္၀န္းက်င္ကလူတိေလ့ ကိုယ့္ကိုမယံုသခၤါမ်က္လံုးတိနန္႕
ၾကည့္နီေရပိုင္ ခံစားရေရ။ ယင္းအတြက္နန္႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကိစၥတိအားလံုးကို
အိမ္သွ်င္မကိုလုပ္ခိုင္းလိုက္ဘနာ ေဂ်ာင္က်က်ေခ်တနီရာမာ လားထိုင္နီေရ။ ကံေကာင္းလိုိ႕
ေလယာဥ္လက္မွတ္ကိစၥတိ အားလံုးအဆင္ေျပလာေရ။ တေယာက္ကို (၈၀၀၀၀)၊ ၂ ေယာက္စာ (၁၆၀၀၀၀)
က်ေရ။ အရာတခုကံေကာင္းစြာက မဲေဆာက္ကပင္ ရန္ကုန္ထိကားအတူတူစီးလာကတ္ေတ ရေသ့ေတာင္က
အေကာင္ေခ်တေယာက္ေလ့ ေလယာဥ္ကြင္းမာျပန္ဖို႕ အတူတူလာတိြေရ။ ယင္းသူေခ်က လားနီက်ဆိုခါ
လမ္းေၾကာင္းတိ၊ အထာတိအားလံုးသိေရ။
ေလယာဥ္ပ်ံ
ရခိုင္ျပည္ကိုေရာက္လို႕ စစ္ေတြၿမိဳ႕ထက္မာ ၀ဲနီေရခါ ျမင္ကြင္းတိ၊
သဘာ၀ရႈခင္းတိကိုၾကည့္ဘနာ အလိုလို၀မ္းနည္းခ်င္ပိုင္ တိြပါလတ္ေတ။ ယေကေလ့ မ်က္ရည္ေတာ့
မက်။ စစ္ေတြၿမိဳ႕ကို ညဥ့္ခင္းသား (၂)ခ်က္တီးခဲြ ေလာက္မာေရာက္တယ္။ ရေသ့ေတာင္က
အေကာင္ေခ်က " အကို ေဒအခ်ိန္ဆိုေက ရခ်မ္းျပင္ စက္ေလွမီသိမ့္ေရ၊
က်ေနာ္ဖုန္းဆက္ထားလိုက္ယာ" လတ္။ (၂၃)ႏွစ္နန္႕ (၂)လ ၀ီးနီေရအိမ္ကို
ေရာက္ပစ္ခ်င္ မခ်ိယာ။ ယပိုင္ဆိုေက စစ္ေတြမာ
ညဥ့္မအိပ္ယာေ၀း...ကားတစီးၾကည့္ငွားလိုက္။ ရခ်မ္းျပင္ကို ဆင္းကတ္ေမလို႕ေျပာလိုက္ေတ။
ကားတစီး (၈၀၀၀)နန္႕ ငွားလိုက္ဘနာ ဆင္းဖို႕ပ်င္နီကတ္တုန္း ႀဟိကျဖတ္လားေရကားတစီးကို
မ်က္စိထဲမာ ႀဟိတ္ခနဲျမင္လိုက္ေတ။ ကားေဂါင္းခန္းမာထိုင္လိုက္လာေရ ကလိေမေခ်ကိုေလ့
ခ်က္ခ်င္းမွတ္မိလိုက္ၿပီးေက........ေဟးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ဆိုဘနာ
ေအာ္တိုမက္တစ္ လက္ျပမိၿပီးသား ျဖစ္လားခေရ။
ယင္းကလိေမေခ်ကေတာ့
ဇာတ္လိုက္မ Small Khine ျဖစ္နီေရ။ ေဒနိန္႕ ေဒေလာက္ယာ...အရာက်န္စြာ ေနာက္ခါဆက္ေမ...
း)
ရခိုင္ျပည္သို႕
အလည္တေခါက္ အပိုင္း(၃)
လူ(၃)ေယာက္ ကားတစီးကို
(၈၀၀၀)နန္႕ ငွားဘနာ ရခ်မ္းျပင္ဆိပ္ကို တန္းဘနာဆင္းလားခကတ္ေတ။ စစ္ေတြၿမိဳ႕အလွတိကို
ကားထက္က စေကရာခံစားဖို႕ရခေရ။ ယေကေလ့ အားလံုးေျပာင္းလဲလားခလို႕ ဇာနီရာေရာက္လို႕
ေရာက္မွန္းမသိပိုင္ ခံစားရေရ။ ရခ်မ္းျပင္ဆိပ္မာ ကားထက္ကဆင္းစြာနန္႕
အေခ်တိၿပီးပါလတ္ေတ။ အထုပ္တိကို သူ႕ထက္ငါအယင္လုကတ္ေတ။ အကၽြန္ရို႕မာပါေရအထုပ္တိက
လင္မယား(၂)ေယာက္ေပါင္းထည့္လာစြာျဖစ္လို႕ ေတာ္ရံုေသတၱာထက္ႀကီးေရ။ အေသွ်တိက
ယင္းအႀကီးသန္ကို ေဖ့သွ်ာအမ်ားရေအာင္ လုကတ္ေတ။ အကၽြန္က အထုပ္အငယ္ေခ်တိကို
အေသွ်တိကို ပီးလိုက္ဘနာ ယင္းအထုပ္ႀကီးကို ကိုယ့္စြာကိုယ္ထမ္းခ်ေရ။ အေခ်တိကို
သနားလို႕။ အေသွ်တိကို ေဖ့သွ်ာအိမ္ရွင္မပီးလိုက္ေတ ျမင္ယင့္။ ဇာေလာက္ပီးလိုက္လဲေတာ့
မသိ။
ယင္းစက္ေလွက
ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕ထက္က စက္ေလွဆိုခါ အသိေခ် ယက္ေခ်တိြဖို႕လား စက္ေလွကို အထက္ေအာက္တပါတ္
ပတ္ၾကည့္ပလိုက္ေတ။ လူတိမ်က္ႏွာကို ျမင္ဖူးေယာင္တိြမိေကေလ့ တေယာက္ကိုေလ့ မွတ္မရ။
အကၽြန္႕ကိုေလ့ တေယာက္ေလ့ ႏႈတ္ဆက္ဖို႕လူမဟိ။ ယင္းပိုင္နန္႕ ကုန္းထက္ကိုျပန္တက္လာဘနာ
ရေသ့ေတာင္ကအေကာင္ေခ်နန္႕ ၀ီစကီတျပားေသာက္ကတ္ေတ။ မယားကေတာ့ ေဘးနားက နေခါင္းရႈ႕ံနီေရ
း) ယင္းဆိုင္မာေလ့ စက္ေလွနန္႕လိုက္ဖို႕ ရေသ့ေတာင္ကလူတိ ရေရာင္းသတ္ဘနာ
စကားေျပာနီကတ္ေတ။ တေယာက္ကို တေယာက္မွတ္မရကတ္။
ေနာက္ဆံုး
စက္ေလွထက္ကိုေရာက္လို႕ ပတ္၀န္းက်င္ရႈခင္းတိကိုျမင္ရေအာင္ဆိုဘနာ အေခါင္ထက္ကလိုက္ေတ။
ယင္းခါမွ ရေသ့ေတာင္က အေကာင္ေခ်က မိတ္ဆက္ပီးေရ.....လြန္းးးးးးးးးးးးးးး
အားလံုးကိုယ့္လူတိ။ လမ္းမာ အိမ္သွ်င္မကေတာ့ ၀မ္းဆာခ်င္ ဆာလီဖို႕။ တခုခု စားခ်င္ေက
စားပလင့္လို႕ေျပာေကေလ့ သူကမစား။ အကၽြန္ကေတာ့ ရန္ကုန္ကထြက္လာေလာက္ကပင္
စိတ္ဆံုးျဖတ္ၿပီးသား။ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀)ေက်ာ္ ငတ္မြတ္တမ္းတနီခရေရ ေမေမလက္ရာထမင္းကို
အိမ္ေရာက္မစားဖို႕။ လမ္းမာ တခုေလ့မစားဆိုဘနာ။
ဆက္ဖို႕သိမ့္ (ၾဟည္လားေက
ဖတ္ဖို႕လူ ဟိဖို႕မဟုတ္) :D
ရခိုင္ျပည္သို႕အလည္တေခါက္ အပိုင္း (၄)
ရေသ့ေတာင္ကို
ညဥ့္(၈)ခ်က္တီးေလာက္မာ ေရာက္လားခေရ။ စက္ေလွဆိပ္မာ ညီမတိလာေစာင့္နီကတ္ေတ။
အကၽြန္တခါေလ့ မျမင္ဖူးေေရ အာဂႏၱဳေခ် (၂)ေယာက္လဲ ပါလာေရ။ အကၽြန္႕ကို
အခင္ႀကီးးးးးးးးအခင္ႀကီးလတ္.......အကၽြန္႕တူေခ်တိ။ ကေဂါင္းခ်စ္ဖို႕ေကာင္းေရ။
စကားေျပာေက အသူ႕ကိုပင္ျဖစ္ျဖစ္ " ပါ " နန္႕ေျပာကတ္ေတ။ စက္ေလွဆိပ္နန္႕
အကၽြန္ရို႕အိမ္က လမ္းေလွ်ာက္ေက (၁၅)မိနစ္ေလာက္ဆိုေက ေရာက္ႏိုင္ေရ။
လမ္းမာ အမ်ိဳးအိမ္တိ၊
အသိမိတ္ေဆြတိကို မာေၾကာင္း၊ သာေၾကာင္း သတင္းမီးဘနာ လားပလိုက္စြာ
ေနာက္ဆံုးအကၽြန္႕ပါပါေခ်က " ေ၀းးးးးးးးးးး မီးမနီေက့ဖိ....မဟုတ္ေက မင္းေဒညဥ့္
အိမ္ကိုေရာက္လီဖို႕မဟုတ္ယာ...လားဖိ...လားဖိ" ဆိုဘနာ ဟန္႕ပလိုက္မ မမိုက္စစမ္းနန္႕
အိမ္ကိုေရာက္လားခေရ။ လမ္းတိမာ မီးတလံုးလဲမဟိ။ မိုးခါေလ့ မိုးခါဆိုခါ မိုးေမွာင္ေလ့
က်ေရ။ ငါ ေဒပိုင္ေျပာေက ေက်ာ္ေက်ာ္မင္း(မီးမွဴး) အကၽြန္႕ကို နေခါင္းငိုဖို႕သိမ့္။
အကၽြန္႕သငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္၊ အေခ်ကပင္ အတူတူေက်ာင္းတက္ဖက္ျဖစ္လို႕
ေျပာစြာရာ။ ယင္းသူကို ႀဟိဆိုင္လဲေျပာခေရ။ မင္း မီးမွဴးျဖစ္မ ငရို႕လမ္းတိမာ
မီးတလံုးေလ့ မဟိလိုက္ယာ ဆိုဘနာ...... :D
အရာဆက္ဖို႕သိမ့္...ေစာင့္ဖတ္ကတ္နန္း၊
ေနာက္အပါတ္ဆိုေက ေဒပိုင္ရြီးခ်င္မ ရြီးႏိုင္ဖို႕ယာ...
ရခိုင္ျပည္သို႕
အလည္တေခါက္ အပိုင္း(၅)
မိုးလင္းစြာနန္႕အိမ္ႀဟိကမုန္႕တီဆိုင္မာ
မုန္႕တီတခြက္ေသာက္ၿပီးေက အိမ္နားပါတ္၀န္းက လူတိကို လိုက္ႏႈတ္ဆက္ေတ။ "
ငရို႕ထင္ယင့္ေဒ.......ေဒအိမ္မာ ညက အာဂႏၱဳတေယာက္ေရာက္ေတ" ဆိုဘနာ
ျပန္ေျပာကတ္ေတ။ ေအးဟုတ္ေတ...ယင္းခ်င့္ အကၽြန္ေယ...အာဂႏၱဳမဟုတ္....ရြာသား ဆိုဘနာ
ျပန္ေျပာလိုက္ေတ။
ၿပီးေက အကၽြန္႕ကို
(၉)တန္းႏွစ္ကပင္ ခရာေတးသင္ပီးခေရ အကၽြန္႕၀ရီး(ဆရာ) နန္႕ လားတိြေရ။ ယေက ညစာသား
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ကတ္ေမေ၀း ဆိုဘနာေျပာလို႕ နာရီခဲြေလာက္
လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ပလိုက္ကတ္ၿပီးေက လမ္းေလွ်ာက္လို႕အျပန္မာ ပံုမွန္လမ္းမဟုတ္ေတ
လမ္းတလမ္းက အကၽြန္ကိုေခၚလားေရ။ ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕ ေသာက္ရီကန္ေဘာင္နန္႕
အထက္တန္းေက်ာင္းလမ္းၾကားက အေနာက္ဖက္ကို လားေရလမ္းက ေခၚယူလားခေရ။
"
ေယာ္....ခင္ခင္..ဇာလုပ္ဖို႕လားလဲ ေဒလမ္းကို...ၾဟက္ပင္တိစူး၊ ရီတိ၊
က်ဳပ္တိမ်ားနန္႕" ဆိုဘနာ အကၽြန္ကမီးခါ " မင္းကိုငါ ျပစရာဟိေရလတ္"
မင္းဘာႀကီးၾကားခ်င္နီေရ အပိုဒ္ေရာက္ဖို႕ယာေဒ............ :D
ယင္းပိုင္နန္႕
ရေသ့ေတာင္ေစတီေအာက္က အကၽြန္ရို႕အေခ်ခါ ဇီးသီးလားခူးစားနီေရ ၿခံတၿခံကိုေရာက္လားခေရ။
ယင္းၿခံထဲမွာ တည္းေခ်တလံုးဟိေရ။ ေစတီေတာင္ေအာက္မာ ေဘာလံုးလာေက်ာက္ကတ္ေတ
လူငယ္ေခ်တိေလ့ ဟိေရ။ တဲထဲမာ ေပါင္းအိုးတိ၊ ငါးကင္ေခ်တိ၊
ခရုေပၚဟင္းရည္ေသာက္ေခ်တိ......
ယင္းၿခံေခ်နားကိုေရာက္စြာနန္႕
အကၽြန္႕၀ရီးက အကၽြန္႕ကို သတိပီးေရ။ " ေ၀း မထုိင္ေက့...မထုိင္ေက့....ထိုင္ေက
ခ်ီးထုပ္တိမကန္လာဘနာ ထလို႕ေရာက္ဖို႕မဟုတ္ေဒ" လတ္။ ယင္းတဲေခ်ထဲကို ၀င္စြာနန္႕
" ေဟး......ငရို႕အတြက္ ဖန္ခြက္(၂)ခြက္ထည့္၊ စားစရာဇာဟိလဲ ဆိုဘနာ
ဆိုင္သည္မကိုေျပာလိုက္ေတ။ ခရုေပၚေခ်ဟိပါေရ ယူပါဖို႕လား မီးစြာနန္႕ ေအး
တခြက္ပီးဆိုဘနာ ေျပာလိုက္ေတ။ မထိုင္ေက့ဆိုေရအတိုင္း ယင္းေရာက္လာေရ
ဖန္ခြက္(၂)ခြက္ကို ရပ္ေစာက္ေမာ့ဘနာ ခရုေပၚေခ်ကို ျမည္းယင္း တျခား၀ိုင္းတိမဟိေရဖက္က
ခြီးပိုင္ၿခံေဖာက္ဘနာ ျပန္ၿပီးလာကတ္ေတ.......
ရခိုင္ျပည္သို႕
အလည္တေခါက္ အပိုင္း(၆)
ယင္းပိုင္
ခြီးထြက္ေပါက္ကထြက္လာၿပီးေက တူ၀ရီးႏွစ္ေယာက္ စကားေခ် တေျပာေျပာနန္႕ လမ္းေလွ်ာက္ဘနာ
အိမ္ျပန္လာကတ္ေတ။ လမ္းမာ မယူျမစ္က ကြန္ပစ္ဘနာတက္လာေရ
ေက်ာင္းနီဖက္သငယ္ခ်င္းတေယာက္နန္႕တိြေရ။ ငါ ေဒငါးတိကို ၿမိဳ႕ထဲမာေရာင္းဖို႕လားဖို႕
ပ်င္နီစြာေဒ.... မင္း၀ယ္လီဖိ...ငါ ၿမိဳ႕ထဲကို မလားယာ။ ငသတစ္ေခ်
လက္၀ါးျပားေလာက္တေကာင္...ဟိုအေရာေရာ ေဒ အေရာေရာ ငါးေခ်
တေကာင္ႏွစ္ေကာင္...ကုလားပုဇြန္ေခ် သံုးေလးေကာင္....ဇာေလာက္ပီးရဖို႕လဲဆိုမာ
တေထာင္ပီးလီလတ္။ အကၽြန္ေလ့ အိတ္ထဲမာ ေဖ့သွ်ာအဆင္သင့္ပါစြာနန္႕ တျပားေလ့ မျပတ္ခ...
ေယေတာင္
အကၽြန္႕သငယ္ခ်င္းက ကုလားပုဇြန္ ႏွစ္ေကာင္ သံုးေကာင္ကို ခ်န္ထားခ်င္သိမ့္ေရ။
အကၽြန္ကေတာ့ ခ်န္ခ်န္ မခ်န္ခ်န္ တခုေလ့ မေျပာ။ အကၽြန္႕၀ရီးက ေဘးကနီဘနာ "
အူး......ယင္းပုဇြန္တိကိုပါ ထည့္ပီးလိုက္ပါေ၀" ေျပာလို႕ ထည့္ပီးလိုက္ေတ။
အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေက ခ်က္စားေရ။ ငါ့၀ထု တပိုဒ္ဆံုးယာ............
Free4waddy
