ဘာဘာနန္႕ အကၽြန္

ဘာဘာနန္႕ အကၽြန္
လူတေယာက္ဘ၀မာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊ မိဖ၊ ဆရာသမား ဂုဏ္(၅)ပါးဟိေရဆိုေဂ ဘာဘာစြာအကၽြန္႕အတြက္ ဂုဏ္(၂)ပါးျဖစ္ေတ မိဖနန္႕ ဆရာသမားဂုဏ္ထဲမာပါေရ။ ဘာဘာနန္႕ပတ္သက္လို႕ အကၽြန္မွတ္မိစြာေခ်တိကို ရြီးယင္းဘာဘာေက်းဇူးကိုဆပ္ပါရစီ…ဘာဘာ။ အကၽြန္က အသက္(၅)ႏွစ္မျပည့္ခင္ကပင္ ေကာင္းေက်ာင္းတက္ခ်င္ေရ။ ယင္းတြက္နန္႕ပါပါေက်ာင္းတက္ဖို႕လားေဂ ေက်ာင္းကိုရက္ျပက္လိုက္ေတ။ ေက်ာင္းကိုေရာက္လားခလို႕ ဘာဘာစာျပဖို႕ အတန္းတိကို၀င္လားခေက အကၽြန္ကရံုးခန္းမာ တျခားအားနီေရ ဆရာတိနန္႕စီနီခေရ။ ယင္းအခ်ိန္က အကၽြန္႕ကို သုည(၀)ကို စသင္ပီးေရ ဆရာႀကီးတေယာက္ဟိခဖူးေရ။ ယင္းဆရာႀကီးကေလ့ ပင္ခ်မ္းစားခါနီးနီယာ။ ဆရာႀကီးက “၀” လံုးတလံုးကို စပဲြခံုထက္မာ ရြီးၿပီးေက အကၽြန္႕ကို ေဒခ်င့္ဇာလဲလတ္။ အကၽြန္ကေလ့ ခ်က္ခ်င္းျပန္ေျဖလိုက္ေတ….” သူမ် “ ဆိုဘနာ။ ေယခါ ဆရာႀကီးက သူမ် မဟုတ္။ သုည လို႕ေခၚေရလတ္…ယင္းခါကပင္ သုညကို သိလိုက္ေတ း)။
ယင္းပိုင္နန္႕ ေက်ာင္းတက္ခ်င္အားႀကီးလို႕ အသက္မျပည့္ဘဲနန္႕ေက်ာင္းထားလိုက္ရေရ။ ၀ေခ်တန္း စတတ္ေတဆိုေလာက္ကပင္ ေက်ာင္းမာ ရက္ျပတ္ဖနပ္ေပ်ာက္ေတ။ ဇာႏွစ္ရံေပ်ာက္ေတဆိုစြာ ရြီလို႕မရေအာင္ ေပ်ာက္ေတလို႕ေျပာလို႕ရေရ။ ယင္းအခ်ိန္က အသက္မျပည့္ဘဲေက်ာင္းထားလိုက္ရစြာကိုေလ့ (၁၀)တန္းႏွစ္ေရာက္မ သတိထားမိေရ။ ဇာျဖစ္လို႕လဲဆိုေဂ (၁၀)တန္း ပထမႏွစ္ေျဖၿပီးေရအခ်ိန္မာ အကၽြန္႕အသက္က (၁၅ႏွစ္နန္႕ ၇ လ)ရာ ဟိသိမ့္လို႕ ကိုယ့္စြာကိုယ္ ျပန္တြက္ၾကည့္စြာ။ (၁၀)တန္း ပထမႏွစ္ဆိုေက ဒုတိယႏွစ္ဟိဖို႕စြာက ေသခ်ာလားခယာ။ (၁၀)တန္း ပထမႏွစ္မာ ရွဴေရ။ ဇာျဖစ္လို႕ ရွဴလဲ လာမမီးေဂ့။ လ်ိဳ႕၀ွတ္…လံုး၀တေယာက္ကိုေလ့ မေျပာ…သတ္ခ်င္ေဂ သတ္ပလိုက္………..း)။ ၀ေခ်တန္းေအာင္လို႕ (၁)တန္းေရာက္စြာနန္႕ အိမ္နန္႕ပါးေရမူလတန္းေက်ာင္းကိုေျပာင္းလာေရ။ ယင္းေက်ာင္းမာ (၂)တန္းႏွစ္မာ ပထမဆု၊ (၄)တန္းႏွစ္မာ တတိယဆုရေရ။ ဘ၀မာ ပထမဆံုးနန္႕ ေနာက္ဆံုးဆု (၂)ဆု..။
မူလတန္းၿပီးစြာနန္႕ အလယ္တန္းေက်ာင္းကိုေျပာင္းရေရ။ ယင္းမာ ဘာဘာနန္႕ျပန္တိြယာ။ ဘာဘာက အဂၤလိပ္စာျပေရ။ ေက်ာင္းမာေလ့ ျပပိုင္ အိမ္မာေလ့အအီးခ်ခ်မ္းနီဖို႕မရ။ တရက္မာ ေမနိ (၅)လံုးစီ အလြတ္ရေအာင္ နိန္႕တိုင္းဖတ္ရေရ။ ပထ၀ီအတြက္ ေျမပံုတပံုစီ နိန္႕တိုင္းဆဲြရေရ။ ေျမပံုဆဲြဖို႕အတြက္ ဗလာစာအုပ္မာ ဂြင္ေခ်တိဆဲြပီးထားေရ။ ယင္းပိုင္ဆဲြပါလတ္စြာ ေနာက္ခါဆိုေက ျမန္မာျပည္ေျမပံုကို ဂြင္ေခ်မပါဘဲ ကြက္တိနီးပါးဆဲြတတ္ပါလတ္ေတ။ အဂၤလိပ္စာဆိုေဂ အလယ္တန္းအဆင့္စာေမးပဲြတိမာ (၉၉ မွတ္)ထိ အမ်ားဆံုးရဖူးခေရ။ အဂၤလိပ္စာက ဗမာျပည္မာ ေက်ာင္းၿပီးခေရအခ်ိန္ထိ အကၽြန္႕ကိုတခါေလ့ ဒုကၡမပီးႏိုင္ခ။ အလယ္တန္းအဆင့္ခါဆိုေက စာေမးပဲြကာလတိိမာ နက္ဖန္အဂၤလိပ္စာစစ္ဖို႕ဆိုေက အဂၤလိပ္စာကိုမဖတ္ဘဲနန္႕ တျခားမစစ္ရသိမ့္ေရ ဘာသာတခုခုကိုစီ ဖတ္ေတ။ ေဒခ်င့္တိကို ရြီးျပနီလို႕ ေဘာရီးပစ္ေတလို႕ မထင္ကတ္ပါေက့။ စာဖတ္သူရို႕အေခ်အငယ္တိကိုေလ့ ေဒပိုင္ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ပီးလို႕ရေရ ေစတနာနန္႕ပါရာ။
ဘာဘာနန္႕ပတ္သက္လို႕ ေနာက္တခုသတိထားမိစြာဟိသိမ့္ေရ။ ယင္းအခ်ိန္က ဘာဘာကအကၽြန္ရို႕အတန္းပိုင္ဆိုခါ ေက်ာင္းသားတိကိုနိန္႕တိုင္းနာေမေခၚရေရ။ အကၽြန္႕ဘာဘာနာေမေခၚေက တျခားဆရာတိနန္႕မတူ။ ဥပမာ - တျခားဆရာတိက ခင္ေမာင္သန္း ဆိုေဂ ခိန္ေမာင္သန္း ဆိုဘနာ အသံထြက္ေခၚကတ္ေတ။ ဘာဘာက ခင္ေမာင္သန္း၊ ………………ယင္းပိုင္စီေခၚေရ။ အေခ်ခါက ယင္းပိုင္ေခၚသံတိကို တျခားဆရာတိ ေခၚပိုင္မေခၚလို႕ သားတေယာက္အနီနန္႕ ၾဟက္ေတပိုင္တိြခေရ။ ယေကေလ့ ဂနိအခ်ိန္မာ ဇာျဖစ္လို႕ယင္းပိုင္ေခၚလဲဆိုစြာကို သေဖာေပါက္ပါယာ။

ယၿပီးေက နီခါ ေက်ာင္းပိတ္ယာဆိုေဂ ဘာဘာနန္႕ ေတာင္နားတိမာ ထင္းၿခြီဖို႕စီလားကတ္ေတ။ ထင္းတိက ေတာင္လမုန္းသားတိ၊ ဂ်စ္သားတိ။ ထင္းကို တနီလံုးလားၿခြီဘနာ အနားကအဖိုးေဂ်ာဂ်ီေအာင္ရို႕တဲနားမာစီပံုထားကတ္ေတ။ ထင္းၿခီြယင္း ေတာထဲက သေဖၤာဥတိ၊ ၀က္၀ဲဥတိ တူးေရ။ သေဖာၤညြန္႕တိ၊ ဖ်ံတုတ္တိ၊ ၿခံဳႏုတိခူးေရ၊ တခါတရီ ပုရစ္တူးကတ္ေတ။ ယင္းပိုင္ တနီထင္းခြပ္ပလိုက္ၿပီးေက မိုးျပန္က်ဖို႕ယာဆိုေက ယင္းထင္းတိကို ႏြားဂါရီငွားဘနာစီ လားတင္ကတ္ေတ။ အဂုအခ်ိန္မာ ယင္းပိုင္လားခြပ္ေက စစ္သားတိဘားမာ ဇာပိုင္ပံုစံမ်ိဳးနန္႕ ဆက္ဆံခံရေမေလ့မသိ ဆိုဘနာေလ့ တခါတရီ စိုင္းစားမိေရ။ တခါတရီ အေဖာ္ေကာင္းေက ေလာင္းငွားဘနာ ျမစ္တိ၊ ေခ်ာင္းတိကူးဘနာေလ့ ထင္းၿခြီဖို႕လားကတ္ခဖူးေရ။
ယင္းေခတ္က ဘာဘာေက်ာင္းအားကစားအျပင္ ၿမိဳ႕နယ္အား/ကာ မာေလ့ လုပ္လို႕ ဇာတ္ပဲြတိေလ့ ရက္ျပတ္အလကားၾကည့္ရေရ။ တခါတရီ ေဘာလံုး၊ ေဘာ္လီေဘာၿမိဳ႕နယ္ၿပိဳင္ပဲြတိဟိေက စစ္ေတြကိုေလ့ ယင္းအဖဲြတိနန္႕ ေနာက္ကကပ္လိုက္ေတ။ အိမ္မာဆိုေကေလ့ ေဘာလံုး၊ ေဘာ္လီေဘာ၊ ၾကက္ေတာင္ပိုက္၊ သရီကြင္း အားကစားပစၥည္းတိ အစံုဟိလို႕ ကဇက္ခ်င္စြာကို ကဇက္လို႕ရေရ။ (ဆက္ဖို႕သိမ့္)